หน้าแรก     สารบัญ     พิมพ์     ออก กลับ  2/4 ต่อไป 
วิชาเศรษฐศาสตร์มหภาค 1 : รหัสวิชา 05-711-102
หน่วยที่ 15 การว่าจ้างทำงานและการว่างงาน - การว่าจ้างทำงานและการว่างงาน
หน่วยที่ 15 การว่าจ้างทำงานและการว่างงาน

การว่าจ้างทำงาน สะท้อนถึงภาวะเศรษฐกิจรุ่งเรืองหรือตกต่ำ การว่าจ้างทำงานจะมีความสัมพันธ์กับการว่างงานในเชิงผกพัน การว่าจ้างทำงานมาก การว่างงานจะน้อยหรือการว่าจ้างทำงานน้อย การว่างงานจะมาก การว่างงานมากปัญหาด้านเศรษฐกิจอื่น ๆ จะเกิดขึ้นตามเป็นลูกโซ่ ในบทนี้จะศึกษาการว่าจ้างทำงาน การว่างงาน และการแก้ปัญหาการว่างงาน
ตามแนวคิดของ คลาสสิคและแนวคิดของเคนส์

การว่าจ้างทำงานและการว่างงาน

แรงงาน หมายถึงกำลังกายหรือกำลังความคิดของมนุษย์ ซึ่งเป็นปัจจัยการผลิตชนิดหนึ่งและเป็นปัจจัยการผลิต
ที่สำคัญของระบบเศรษฐกิจ

กำลังแรงงาน หมายถึง บุคคลที่อยู่ในวัยทำงานทั้งหมด สำหรับประเทศไทยประชากรที่อยู่ในวัยทำงานจะเริ่มตั้งแต่ผู้มีอายุ 15 ปีขึ้นไป ยกเว้นกลุ่มบุคคลบางกลุ่มแม้อายุ 15 ปีแต่ไม่นับรวมอยู่กำลังแรงงาน คือ แม่บ้านที่รับเลี้ยงเด็กอ่อน นักเรียน นักศึกษา บุคคลที่ไม่สามารถทำงานได้เนื่องจากเจ็บป่วยเรื้อรัง ทหาร ภิกษุและนักบวช และผู้เกษียณอายุ

การว่าจ้างทำงาน หรือการจ้างงาน หมายถึงสภาวะที่กำลังแรงงานมีงานทำโดยได้รับผลตอบแทน ค่าจ้าง เงินเดือน หรือผลตอบแทนอื่น ๆ

การว่างงาน หมายถึงกำลังแรงงานต้องการทำงาน แต่ไม่มีงานให้ทำหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งว่า การว่างงานโดย
ไม่สมัครใจ

ตารางที่ 15.1 แสดงการจ้างงาน หรือผู้มีงานทำ

หน่วย : ล้านคน
 
2544
2545
2546
กำลังแรงงาน
33.9
34.2
35.0
ผู้มีงานทำ
32.1
32.9
34.0
กำลังแรงงานนอกฤดุกาล
0 .7
0.5
0.3
ผู้ไม่มีงานทำ
1.1
0.8
0.7

ที่มา : สำนักงานสถิติแห่งชาติ

อัตราการว่างงาน หมายถึงอัตราส่วนระหว่างกำลังแรงงานของประเทศ ซึ่งเขียนเป็นสูตรคือ


ตัวอย่างการคำนวณอัตราการว่างงานปี 2546 ข้อมูลจากตาราง ข้อสังเกตกำลังแรงงานรอฤดูกาลไม่ถือเป็น
การว่างงาน

ตารางที่ 15.2 แสดงอัตราการว่างงาน ปี พ.ศ.2544 – 2546

ปี พ.ศ.
อัตราการว่างงาน
2544
3.2
2545
2.2
2546
2.0

ที่มา : สำนักงานสถิติแห่งชาติ

อัตราการว่างงานเมื่อคำนวณแล้วปกติจะไม่มีปีใดเป็น 0 ไม่ว่าปีนั้นจะมีระบบเศรษฐกิจที่รุ่งเรืองสุดขีด
อัตราก็ไม่เป็น 0 เนื่องจากในความเป็นจริงการว่างงานจะต้องมีบ้าง เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้